Slavoj Zizek – İdeolojinin Yüce Nesnesi

Kant’ı Sade’la, Hegel’i Lacanl’la, Marx’ı Freud’la, Lacan’ı Hitchcock’la: Zizek, Ideolojinin Yuce Nesnesi ile baslayan eserlerinin butununde, "metinlerarası" okumanın devrimci, altust edici gucunu sergiliyor. Hegel’in diyalektigi icat eden ama idealist bir filozof olmanın otesine gidemeyen, "modası gecmis" bir dusunur olmadıgını onu boyle Lacan ile birlikte okudugumuzda anlıyoruz. Marx’ın eserinin politik iktisattan ibaret olmadıgını, psikanalize ısık tutan, hatta onu var kılan "semptom" kavramını Marx’ın icat etmis oldugunu da gene Lacan’dan ogreniyoruz. "Anlasılmazlıgıyla", dil oyunlarına gomulmusluguyle unlu Lacan’ı "populer’ Hollywood filmleriyle birarada okudugumuzda, esrar perdesi kalkıyor birden. "Ahlakcı" Kant, sapkınlıgın dusunuru Sade ile birlikte yeni bir anlam kazanıyor. Freud Marx’a ısık tutuyor, Amerikan karton filmleri de Sade’a. Ve hepsi birden icinde yasadıgımız cagı biraz da olsa anlamlandırmamıza yarayabilecek, neyi, nasıl, nicin degistirebilecegimize dair ipucları veriyorlar elimize.